Al jaren worstel ik met positie innemen op een concreet onderwerp. In het centrum van de aandacht gaan staan en me uitspreken over het onderwerp dat me aan het hart gaat, dit voelt voor mij als reuze spannend. Te spannend. Hier zit een angst achter, hierover later meer, maar ik ben 57 en vind dat ik die angst onderhand mag loslaten.
Mensen die bijvoorbeeld duidelijk positie innemen zijn: Ronald Rovers, Marije van den Berg, Babette Porcelijn, Maja Göpel, Klaske Kruk, Anne Pleun van Eijsden, Clover Hogan, Maartje Bregman, Sebastian Klein, Katherine Hayhoe, Niki van Wijk, Mildred Hofkes, Maren Urner, Katja Diehl.
Ze zijn zichtbaar in (sociale) media. Ze staan er positief in, niet verzuurd, maar wel realistisch en duidelijk op basis van kennis en expertise. Ze zijn zichtbaar op en strijden voor het onderwerp, niet om er zelf beter van te worden, maar voor een betere toekomst van iedereen en alle levende wezens op de planeet.
Dit zijn mensen die positie in nemen, die op de barricades staan, voor een concreet onderwerp.
De angst die bij mij hier achter zit, heeft volgens mij te maken met angst voor succes. De angst die hier weer achter zit komt doordat succes zich, in mijn hoofd, vertaald naar veel aanvragen, hard werken, veel klanten, veel omzet, en veel geld, waardoor ik zelf zou kunnen veranderen in iemand die steeds meer wil met te weinig tijd om te ontspannen.
Een ander gevoel dat ik ook merk bij mezelf is de gedachte dat er niet nog een hoogopgeleide witte man 50+ op het podium hoeft, ik zie liever jonge vrouwen en mensen van kleur op het podium. Dit is geen angst, maar een bijdrage die ik wil leveren aan meer gelijkwaardigheid.
Een andere angst voor positie innemen is de bagger die er over je heen komt als je je uitspreekt over een onderwerp als klimaat, de afbraak van de democratie, ongelijkheid, kapitalisme. De reacties onder deze berichten en nog erger, de anonieme directe berichten met bedreigingen en beledigingen, zijn belachelijk, en niet normaal.
De bagger en wat er tegen te doen
Bij (jonge) vrouwen en mensen van kleur is de bagger vele malen erger dan bij mannen en komen de reacties en DMs grotendeels van witte mannen.
Bekijk de TED talk van Deja Foxx hieronder om een beeld te krijgen van wat er op je af kan komen als jonge, vrouw van kleur. Het is beangstigend, en vooral vermoeiend. Het bijzondere van deze vrouwen is dat ze doorzetten, niet opgeven al zijn ze soms oververmoeid en moeten soms een tijd uit de schijnwerpers stappen om tot rust te komen.
Deze vrouwen komen terug, met hulp. Ze verzamelen een team van mensen om zich heen die zorgen voor haar mentale gezondheid. Andere vrouwen waar ze vragen aan kunnen stellen. Vrouwen die de haatberichten verwijderen voordat ze zelf de inbox lezen. Belangrijker nog, ze bouwen samen aan een ander internet. Een internet dat veilig is voor deze jonge vrouwen.
Deja Foxx noemt in deze TED talk een aantal initiatieven:
- GenZ Girl Gang, “an Instagram community determined to redefine sisterhood for a new generation.”
- Search Engine Lore
- Archive of Our Own – Wikipedia
- Manifesto – Sunroom – Where women & non-binary creators get paid to exist
- Diem | Social Search Engine
Hopelijk helpt het jou.
Wat kan ik daar als witte man tegen doen? Een voorbeeld aan ze nemen en over mijn eigen angst heen stappen. Mensen met haatreacties rapporteren. Andere mannen aanspreken op hun taalgebruik en ‘grapjes’ waarmee ze mensen beledigen en pijn doen.
Verder heb ik in mei 2023 ervoor gekozen om alleen nog vrouwelijke leiders uit te nodigen voor mijn podcast. Dit zorgt er voor dat ik bewust op zoek ga naar vrouwelijke experts op de onderwerpen waar ik meer over wil leren. Ze zijn er genoeg.
Hier sprak ik ook over met Simone Blüm. Zij haalt stoïcisme uit de macho tech entrepreneur ‘bro’ hoek en maakt het toegankelijk voor vrouwen. Ze bouwt aan een sisterhood. Uiteraard, denk ik nu.
Samen bouwen aan een wereld die meer gelijkwaardig is, door zelf te werken aan een goed leven.
#gelijkwaardig #eengoedleven
